Normy społeczne we współczesnym społeczeństwie nazywane są powszechnymi i powszechnie uznanymi standardami. W sferze prawnej normy społeczne odnoszą się do reguł ludzkich zachowań. Są to postawy ludzkiej egzystencji, wskazujące na granice tego, co możliwe i słuszne. Prawo cywilne ma dziś szczególne znaczenie. Chodzi o nich, które zostaną opisane później.
Prawo cywilne: opis ogólny
Norma prawna jest regułą zachowania, która pochodzi od państwa i jest chroniona przez prawo, które jest ogólnie wiążące i formalnie określone. W rzeczywistości normą prawną jest państwowy regulator public relations.
Przedmiotem prawa cywilnego jest całość relacji społecznych wynikających ze świadczeń majątkowych i niemajątkowych. Wszystkie relacje oparte są na zasadach autonomii woli, równości, a także niezależności majątkowej.
Wszystkie normy prawne, w tym cywilne, charakteryzują się jednoznacznym i jasnym opisem wariantu behawioralnego. Ponadto naruszenie należy ukarać.
Znaki elementów prawa cywilnego
Wszystkie normy prawne mają wiele specyficznych cech. Tak więc to praworządność jest jedyną spośród innych norm wynikających z woli państwa, a także jej oficjalnym wykładnikiem.
Normę prawną charakteryzuje pewność formalna, która przejawia się w jej formowaniu i autoryzacji zgodnie z wolą państwa. Ponadto każda norma prawna musi być wyrażona w szczególny sposób. Na przykład norma prawa cywilnego może być zawarta w formie ustawy, regulaminu, zwyczaju prawnego, precedensu sądowego itp.
Praworządność jest chroniona przed naruszeniami przez przymusową władzę państwową. Za ignorowanie ustanowionych przez prawo zasad postępowania należy zastosować sankcję - specjalną formę kary.
Tak więc prawo cywilne w Federacji Rosyjskiej nazywane jest społecznie znaczące, usankcjonowane przez państwo, a także model zachowania zawierający szereg obowiązków i praw. Przedmiotem normy cywilnej są relacje obrotu cywilnego. Jej tematem jest istotne społecznie zachowanie podmiotów obrotu cywilnego.
Charakterystyczne cechy
Jeśli nie ma bezpośrednich wymagań dotyczących specjalnych przepisów, wówczas w celu uregulowania wszelkich stosunków prawa prywatnego można zastosować ogólne normy cywilne. Może to dotyczyć prawa rodzinnego, a także prawa pracy, środowiska itp. Zatem normy prawa rodzinnego można wykorzystać do uzupełnienia braków w sferze cywilnej.
Obecnie toczy się wiele sporów dotyczących rozgraniczenia prawa gruntów i prawa cywilnego. Niektórzy eksperci są pewni, że kodeks lądowy Federacji Rosyjskiej nie powinien być włączony do norm prawa cywilnego. Inni mówią o prawie gruntowym jako o prawie cywilnym. To samo dotyczy sfery podatkowej stosunków prawnych.
Związek ze stosunkami prawnymi
Normy prawa cywilnego i stosunków cywilnych są nierozerwalnie powiązane i stanowią w rzeczywistości jedną całość. Jest to mały, ale bardzo dynamiczny i ciągle ewoluujący system, w którym dwa komponenty nie mogą być realizowane bez siebie. W rzeczywistości norma i stosunek prawny mogą być skorelowane jako przyczyna i skutek, i jest to w pełni prawdą.
Relacje regulowane normą prawa cywilnego nie mogą powstać bez dostępności odpowiedniej normy. Zdaniem ekspertów w dziedzinie orzecznictwa praworządność stanowi integralny element jednego mechanizmu regulacji prawnej.W swojej hipotezie norma wskazuje warunki tworzenia stosunku prawnego, a w dyspozycji - obowiązki i prawa podmiotów. Sankcje są możliwymi negatywnymi konsekwencjami naruszenia normy.
Istnieją dwie teorie na temat związku między praworządnością a stosunkami prawnymi. Zgodnie z pierwszą koncepcją stosunek prawny jest wynikiem wpływu normy prawnej na public relations. Zgodnie z drugą koncepcją postawa nie jest wynikiem, ale środkiem regulującym stosunki społeczne. W takim przypadku działa następujący schemat: norma - stosunek prawny - public relations.
Struktura reguły prawa cywilnego
Praworządność ma pozytywny wpływ na różne sfery gospodarcze. Ponadto przyczynia się do rozwoju, a także do optymalnej i logicznej konstrukcji elementów konstrukcyjnych w zakresie obrotu gospodarczego.
Co rozumie się przez strukturę normy cywilnej? To jest jego wewnętrzna struktura - połączenie podstawowych i specjalnych elementów, a także obecność połączeń między nimi. Wszystkie normy prawne są ze sobą powiązane. Zatem sankcją jednej normy może być dyspozycja innej, aw innych przypadkach jedno dyspozycja jako hipoteza innej normy. Sankcja jest logicznie kompletnym elementem, który zawiera wskazanie możliwych nieprzyjemnych konsekwencji naruszenia przepisów.
Stosunek normy prawnej prawa cywilnego do artykułu z aktu normatywnego
Pytanie o związek między normą prawną a artykułem prawnym ma nie tylko znaczenie naukowe, ale także ważne praktyczne. Istnieją trzy sposoby przedstawienia norm prawnych w artykułach dokumentów regulacyjnych. Oto kilka rzeczy, na które należy uważać:
- Norma prawna jest określona w dwóch lub więcej artykułach jednego aktu normatywnego. W tym przypadku hipoteza i dyspozycja normy mogą znajdować się w jednym artykule, a sankcja w innym. Jako przykład można przyjąć normę dotyczącą odszkodowania za straty wierzyciela z tytułu niewypełnienia zobowiązań.
- Jeden artykuł zawiera dwie lub więcej norm. Na przykład art. 14 kodeksu rodzinnego Federacji Rosyjskiej wskazuje przeszkody w rejestracji małżeństwa. Każda część artykułu ujawnia odrębną normę prawną.
- Artykuł prawa i praworządność będą zbieżne. W tym przypadku wszystkie trzy elementy składają się na praworządność.
Zatem znaczenie normy prawnej polega na jej zdolności do kształtowania i regulowania stosunków społecznych. Zarówno hipoteza z usposobieniem, jak i sankcją może mieć szczególne miejsce i cel w strukturze normy prawnej.
Koncepcja hipotez
Elementy strukturalne normy prawnej należy opisać bardziej szczegółowo. Warto zacząć od hipotezy - przesłanek praktycznego zastosowania normy prawnej.
Jest to hipoteza, która zawiera wiele faktów prawnych, których obecność może służyć jako podstawa do tworzenia, modyfikacji lub likwidacji stosunków prawnych. Hipoteza ma na celu ustalenie okoliczności i zakresu normy. Jednocześnie zarysowuje krąg podmiotów regulowanych relacji.
Hipoteza zawiera zestaw faktycznych okoliczności wpływających na powstanie obowiązków i praw osób prawnych. Na przykład, artykuł 616 Kodeksu cywilnego Federacji Rosyjskiej jest normą prawa cywilnego regulującą obowiązek wynajmującego do utrzymywania przedmiotu leasingu. Hipotezą w tym przypadku jest dzierżawa nieruchomości.
Pojęcie dyspozycji
Jaką rolę odgrywa dyspozycja w całości prawa cywilnego? Jest to rdzeń normy prawnej, najważniejsza esencja treści reguły postępowania. Szczególną rolę w dyspozycji odgrywa komplementarny charakter normy prawnej. Pozwala jej działać jako państwowy regulator public relations. Zasadniczo dyspozycja zawiera najszerszy model zgodnego z prawem zachowania.
Wszystkie dyspozycje dzielą się na rozkazujące i dyspozycyjne.Dyspozycyjne są autorytatywne, to znaczy bezpłatne. Tryb rozkazujący jest podzielony na zakazujący i wiążący. Prosty przykład normy dyspozycyjnej zapisany jest w art. 45 rosyjskiej konstytucji, który stanowi, że każdy ma prawo do ochrony swoich wolności i praw wszelkimi środkami prawnymi. Przykład normy zakazującej znajduje się w artykule 65 Kodeksu pracy Federacji Rosyjskiej. Mówi o zakazie wymagania od osoby ubiegającej się o dokumenty pracy nieprzewidziane przez Kodeks pracy Federacji Rosyjskiej.
Pojęcie sankcji
Dyspozycja zawiera zasadę postępowania. W przypadku jego naruszenia sankcja wchodzi w grę - najważniejszy element prawny normy cywilnej. Zapewnia niepożądane skutki natury psychicznej, materialnej lub fizycznej dla osoby, która naruszyła ustalone usposobienie.
Sankcja odgrywa rolę zapobiegawczą. Osoba, wiedząc o jej istnieniu, raczej nie zaakceptuje celowego naruszenia dyspozycji. Ponadto sankcja jest bardzo ruchomą częścią normy prawnej. Kary za takie lub inne wykroczenia i przestępstwa stale się zmieniają i uzupełniają, dlatego często trudno jest ustalić status sankcji.
Najczęściej rozważany element normy prawnej wyraża się w postaci grzywny, aresztu, dyskwalifikacji, odszkodowania itp.
Rodzaje norm
W dziedzinie prawa cywilnego istnieje ogromna liczba norm prawnych, a zatem wszystkie z nich muszą być poprawnie sklasyfikowane. Zgodnie z rolą funkcjonalną normy cywilne są podzielone na następujące grupy:
- deklaratywne - głoszenie norm;
- ostateczne - zawierające definicje, czyli pojęcia prawne;
- normy początkowe - definiowanie prawnych podstaw relacji o charakterze społecznym, ich celów, ograniczeń, zadań, kierunków itp.
- normy specjalne - regulujące wąsko ukierunkowane relacje społeczne związane ze szczególnymi podmiotami;
- normy ogólne - zawarte w głównej części każdego legalnego przemysłu, a także regulujące określone relacje społeczne.
Szczególną uwagę należy zwrócić na normy pierwotnego charakteru. Jest to dość duża grupa prawna, która zawiera następujące elementy:
- normy-początki - recepty konsolidujące istniejące fundamenty, a także sfery społeczno-gospodarcze, polityczne, kulturowe i inne;
- normy-zasady - rzecznicy zasad prawnych, przepisów wzmacniających idee i zasady obszarów prawnych;
- normy-definicje - definicje poszczególnych kategorii i pojęć prawnych.
Pod względem czasu elementy prawa cywilnego są podzielone na tymczasowe i stałe.
Prawo cywilne
Czy istnieje różnica między prawem cywilnym a prawem cywilnym? Jeśli weźmiemy klasyfikację, to nie będzie żadnych różnic. Istnieje podział na normy dyspozycyjne i bezwzględne, na tymczasowe i stałe, materialne i proceduralne itp. Główne różnice są związane tylko z przykładami dla każdego elementu, które można znaleźć w Kodeksie postępowania cywilnego.
Przedmiotem postępowania cywilnego jest postępowanie sądowe. Tak więc hipoteza dotyczy czasu, miejsca, a także składu normy związanej z badaniem. Dyspozycja jest prawami i obowiązkami uczestnika procesu, a sankcja jest możliwym wynikiem pracy sądowej.