Dzisiaj, nie tylko w Rosji, ale na całym świecie, walka z przestępczością staje się coraz ważniejsza. Eksperci zauważają, że najważniejszym elementem przestępstwa jest jego subiektywna strona, która opiera się na zasadzie winy. Stwierdza, że dana osoba może podlegać karze karnej tylko wtedy, gdy zostanie ustalona jej wina. Pod tym względem koncepcja i rodzaje intencji nabierają dziś szczególnego znaczenia. Prawidłowe zdefiniowanie zamiaru jako winy jest podstawą legalności w naszym kraju.
Pojęcie intencji
Istnieją dwie formy winy: zamiar i zaniedbanie. Według statystyk udział pierwszego w całkowitym udziale przestępstw wynosi ponad 90%. Sugeruje to, że tylko jedno na dziesięć czynów przestępczych jest wynikiem zaniedbania.
Zamiarem jest postawa mentalna, w której osoba w trakcie przestępstwa rozumie niebezpieczeństwo swoich działań, antycypuje możliwość społecznie niebezpiecznych konsekwencji, pragnie ich lub nie świadomie w tym przeszkadza. Wraz z intencją często brana jest pod uwagę świadomość niesprawiedliwości. Oznacza to, że osoba świadomie popełniła przestępstwo, zdając sobie sprawę, że grozi jej kara.
Treść i rodzaje intencji nie uwzględniają tej koncepcji. Świadomość bezprawia jest ściśle związana ze znakami przedmiotu przestępstwa. Kiedy popełniono umyślne przestępstwo, należy je rozpatrywać zgodnie ze świadomością przedmiotu przestępstwa, nawet jeśli czyn rzeczywiście miał na celu inny cel. Na przykład, jeśli przestępca chciał popełnić morderstwo funkcjonariusza organów ścigania, a w rzeczywistej sytuacji wyrządził krzywdę osobie, która nie jest w służbie, czyn kwalifikuje się jako próba życia pracownika organów.
Cel i jego rodzaje w prawie karnym mają ogromne znaczenie zarówno dla wykrywania przestępstw, jak i dla praworządności. Pragnienie jako czynnik woli jest pragnieniem określonego rezultatu. Przestępca, popełniając przestępstwo, otrzymuje wewnętrzną przyjemność. W tym przypadku wyrażenie „cel uświęca środki” jest idealne. Sprawca robi wszystko, aby uzyskać pożądane konsekwencje.
Klasyfikacja intencji
Rodzaje intencji różnią się w zależności od czynników i miejsca wzmianki. Na przykład zgodnie z kodeksem karnym Federacji Rosyjskiej istnieją dwa rodzaje zamiarów: bezpośredni i pośredni. W praktyce i teorii orzecznictwa wyróżniają się czasem wystąpienia i stopniem pewności. Z kolei pierwszy dzieli się na nagłe, z premedytacją i dotknięte. Według stopnia pewności wyróżnia się określony i nieokreślony zamiar.
Bezpośrednia intencja różni się tym, że dana osoba jest świadoma niebezpieczeństwa popełnienia przestępstwa, antycypuje nieuchronność czynu i pragnie go. Pośrednia intencja - postawa sprawcy, w której rozumie niebezpieczeństwo popełnienia przestępstwa, nie chce ponosić negatywnych konsekwencji, ale przyznaje się do nich i nie zapobiega temu.
Rodzaje zamiarów przestępstwa według czasu wystąpienia różnią się stopniem zagrożenia. Najpoważniejszym typem jest umyślna przestępczość. Taki czyn jest popełniany przez okres, w którym przestępca dokładnie planuje każde swoje działanie.
Nagła intencja oznacza, że dana osoba popełniła czyn natychmiast lub po krótkim czasie. Takie przestępstwa mają najwyższy wskaźnik wykrywalności.
Pewne zamiary wyróżniają się wyraźnym zrozumieniem jakościowych i ilościowych wskaźników szkód, które zostaną spowodowane w popełnieniu przestępstwa.
Niepewne zamiary są rozumiane, gdy dana osoba ma ogólne pojęcie o konsekwencjach czynu. Na przykład, uderzając się w głowę, osoba zdaje sobie sprawę, że ofiara odniesie obrażenia, ale nie wie, jak poważne będzie to uszkodzenie.
Znaczenie zamiaru jest trudne do przecenienia. Rzeczywiście, z tego wynika motyw przestępstwa, który jest jednym z najważniejszych czynników przestępstwa.
Intelektualny element intencji
Rodzaje intencji nie są podstawowymi czynnikami podziału tej koncepcji na elementy. Istnieją dwa rodzaje intencji: intelektualna i pośrednia. Oba są wspólne i w równym stopniu dotyczą zarówno bezpośrednich, jak i pośrednich intencji.
Element intelektualny odzwierciedla świadomość podmiotu przestępstwa. Tworzą go dwa czynniki: świadomość niebezpieczeństwa publicznego przy popełnianiu przestępstwa i przewidywanie konsekwencji. Prawo karne zwraca uwagę na fakt, że intelektualnym elementem bezpośredniego zamiaru jest bardziej świadomość bezprawności czynu i nieuchronności konsekwencji.
Pośrednie zamiary w tym sensie wyróżniają się tym, że osoba popełniająca przestępstwo jest w stanie przewidzieć realną możliwość wystąpienia konsekwencji i nie ingeruje w to lub jest obojętna.
Element wolicjonalny
Dobrowolnym znakiem przestępstwa jest pragnienie określonego rezultatu. Można to osiągnąć poprzez różne działania, takie jak specjalne przyjęcie konsekwencji lub obojętne obojętne podejście. Konsekwencje mogą być w postaci wyniku końcowego, a także sposobu jego osiągnięcia. Na przykład, jeśli motywem jest morderstwo z zazdrości, wówczas główne pragnienie - powodowanie śmierci - osiąga się na ostatnim etapie przestępstwa. Jeśli przestępstwo zostało popełnione na podstawie motywów najemników, na przykład uzyskania spadku, wówczas zabójstwo jako takie stanowi po prostu środek do celu.
Umyślne przyjęcie konsekwencji oznacza, że dana osoba nie ingeruje w popełnienie przestępstwa przez swoje działania (lub bezczynność) i celowo sprawia, że wydarzenia idą w ich kierunku, co doprowadzi do pewnych konsekwencji. Silny znak woli polega na stosunku osoby do samej zbrodni.
Bezpośrednie zamiary
Przestępstwo popełnione z bezpośrednim zamiarem jest przestępstwem, w którym osoba zdaje sobie sprawę z niebezpiecznej dla społeczeństwa konsekwencji i chce, aby przyszła. Jednocześnie osoba rozumie zarówno faktyczną stronę aktu, jak i społeczne, czyli społeczne zagrożenie.
Wina w formie bezpośredniego zamiaru jest świadomością istoty zbrodni, przewidywaniem jej konsekwencji i pragnieniem jej wystąpienia. Najczęściej sprawcy rozumieją, że są nielegalni. Są jednak sytuacje, w których osoba popełnia przestępstwo, nie wiedząc o tym. W związku z tym istnieje wyrażenie „ignorancja nie zwalnia od odpowiedzialności”. Kodeks karny Federacji Rosyjskiej mówi, że przestępstwo zostanie uznane za celowe, jeśli sprawca nie zda sobie sprawy z bezprawności swoich działań.
Rodzaje bezpośredniego zamiaru to dwie wersje jego przewidywania. Pierwszy charakteryzuje się świadomością nieuchronności konsekwencji przestępstwa, to znaczy, osoba popełniająca czyn musi zrozumieć stronę faktyczną. Na przykład, jeśli strzelasz prosto w naładowany pistolet, ofiara umrze z 99% prawdopodobieństwem.
Druga opcja polega na tym, że dana osoba przewiduje możliwość wystąpienia konsekwencji, które są niebezpieczne dla społeczeństwa. Osoba, która chce osiągnąć określony wynik, jest przekonana, że osiągnie swój cel.Ale czasami konsekwencje można określić jako naprawdę możliwe, to znaczy nie ma gwarancji i pewności, że rozwój wydarzeń będzie się rozwijał w ten sposób.
Wartość winy w postaci bezpośredniego zamiaru ustala się w zależności od stosunku do przestępstwa sprawcy. Większość przestępstw popełnionych na terytorium Federacji Rosyjskiej ma charakter formalny, to znaczy celem jest sam fakt czynów społecznie niebezpiecznych. Rodzaje bezpośredniego zamiaru mogą mieć również charakter materialny. Oznacza to, że przedmiotem pożądania przestępcy jest wyrządzona przez niego szkoda.
Funkcje pośredniego zamiaru
Przestępstwo uznaje się za popełnione w sposób pośredni, jeśli dana osoba była świadoma niebezpieczeństwa społecznego, przewidziała możliwość negatywnych konsekwencji, nie chciała ich, ale świadomie dopuściła lub utrzymała obojętność.
Bezpośrednie zamiary i pośrednie są podobne na takiej podstawie, jak świadomość niebezpieczeństwa społecznego. Ale drugi czynnik - prognoza możliwości konsekwencji niebezpiecznych dla społeczeństwa - rozróżnia rodzaje zamiarów w prawie karnym. Z pośrednim zamiarem nieuchronność konsekwencji staje się niemożliwa, ponieważ jest oznaką tylko bezpośredniego rodzaju zamiaru. Ponadto obawa przed możliwością wystąpienia niebezpiecznych konsekwencji dla społeczeństwa z pośrednimi zamiarami różni się charakterem obawy.
Z bezpośrednim zamiarem sprawca widzi większe prawdopodobieństwo poważnych konsekwencji, a pośrednio mniejszy. Jednak bardziej realna możliwość społecznie niebezpiecznego wyniku.
Rodzaje zamiarów pośrednich determinują mentalną postawę winnego wobec możliwości pewnych konsekwencji, to znaczy, że osoba je przyznaje. Z tego powodu tego rodzaju zamiary są możliwe tylko w przypadku przestępstw materialnych, ponieważ ich konsekwencje są przedstawione jako cecha obowiązkowa. Przestępstwa formalne mogą być wyłącznie zamierzone.
Zamiar, jego formy i rodzaje są najważniejszymi czynnikami poprawnego kwalifikowania przestępstwa, oceny jego surowości, a także ustalenia kary za winnych. Przed ustaleniem, według którego artykułu osądzić osobę, należy wziąć pod uwagę wszystkie przyczyny: rodzaj zamiaru, motyw przestępstwa, okoliczności, w których został popełniony itp.
Rodzaje intencji w prawie karnym z praktycznego punktu widzenia służą do prawidłowej kwalifikacji przestępstw o składzie materialnym. Ustanawiając bezpośredni zamiar, w związku z poważnymi konsekwencjami, które ze względu na różne okoliczności nie miały miejsca, czyn określa się jako próbę kolejnej, bardziej niebezpiecznej zbrodni. Z pośrednim zamiarem w tej samej sytuacji czyn kwalifikuje się jako przestępstwo zakończone, w zależności od faktycznego wyniku.
Podobieństwa i różnice między głównymi rodzajami intencji
Wina jako koncepcja prawna obejmuje podział na dwa rodzaje: lekkomyślne i umyślne winy. Rodzaje intencji omówione w tym artykule są związane z drugą formą winy i dlatego mają wiele wspólnego. Na przykład element intelektualny przestępstwa w obu przypadkach charakteryzuje się świadomością zagrożenia dla społeczeństwa i przewidywaniem konsekwencji przestępstwa. Element wolicjonalny łączy tego rodzaju zamiary w prawie karnym z pozytywnym podejściem do początku poważnych konsekwencji dla społeczeństwa.
Przeczuciem pewnego rezultatu jest fakt, że rozróżnia on intencje bezpośrednie i pośrednie. W pierwszym przypadku istnieje przeczucie nieuchronności niebezpiecznych konsekwencji, aw drugim - realna możliwość ich wystąpienia. Nie jest to jednak główna różnica. Rodzaje intencji różnią się tym, że element wolicjonalny jest wyrażany na różne sposoby. Z bezpośrednim zamiarem początek określonego rezultatu przejawia się w pragnieniu sprawcy, a pośrednio - w świadomym założeniu lub obojętności.
Kiedy przestępstwo zostało popełnione w sposób pośredni, osoba spodziewa się, że konsekwencje z różnych przyczyn mogą nie wystąpić. Być może pojawią się nowe okoliczności, które zapobiegną wystąpieniu niepożądanego wyniku.
Bierne podejście do konsekwencji, nadzieja, że nie wystąpią - są to oznaki pośredniej woli popełnienia przestępstwa. Jednocześnie nie należy zapominać, że ktoś przewidział możliwość niepożądanego wyniku i starał się wszelkimi sposobami, aby zapobiec jego wystąpieniu.
Rozdzielenie zamiaru na pośredni i bezpośredni ma wartość praktyczną. Przy popełnieniu umyślnego przestępstwa należy zidentyfikować oznaki jednego z rodzajów umyślnych. Należy również wziąć pod uwagę fakt, że znaczna część przestępstw ma miejsce bezpośrednio, a ich obowiązkowym znakiem jest cel.
Cel i jego rodzaje w prawie karnym są nie tylko teoretyczne, ale także praktyczne. Konieczne jest wyraźne oddzielenie w celu prawidłowego zakwalifikowania przestępstwa i wypracowania określonej kary.
Rodzaje intencji w momencie wystąpienia
W prawie karnym oprócz bezpośrednich i pośrednich rodzajów zamiarów rozróżnia się czas wystąpienia (z premedytacją, nagle powstały) oraz stopień pewności (określony i nieokreślony). Nie można ich zdefiniować jako odrębnych niezależnych rodzajów zamiarów, po prostu pomagają w pełni odkryć przyczyny i charakter przestępstwa.
Premedytowane zamiary są jednym z najbardziej niebezpiecznych, ponieważ przestępca dokładnie planuje każdą akcję. Przygotowując się do przestępstwa, mija pewien czas, rozważany jest plan, miejsce, narzędzia i środki, za pomocą których popełniono czyn. Takie przestępstwa są trudne do rozwiązania, ponieważ często osoba, która je popełniła, nie pozostawia śladu.
Celowe zamiary często stanowią większe zagrożenie dla społeczeństwa, niż nagle się pojawia. Zasadniczo osoba, która planuje czyn przestępczy, podchodzi do tego problemu ze szczególną przebiegłością i wyrafinowaniem. Fakt ten sugeruje, że osoba, która popełniła takie przestępstwo, jest zdominowana przez tendencje aspołeczne.
Nagle powstająca intencja różni się tym, że czyn zostaje popełniony natychmiast po podjęciu decyzji lub po krótkim okresie. Istnieją dwa rodzaje intencji: proste i uczuciowe.
Prosta intencja przejawia się w tym, że przestępca, popełniając przestępstwo, znajduje się w odpowiednim stanie psychicznym i jest świadomy konsekwencji swoich działań. Decyzja o popełnieniu przestępstwa zapada nagle lub kilka dni przed wykonaniem. Takie przestępstwa są zwykle szybko ujawniane, ponieważ sprawca popełnia wiele błędów i pozostawia ślady.
Dotknięty zamiar charakteryzuje stan psychiczny osoby podczas popełnienia przestępstwa. Oznacza to, że czyn został przeprowadzony z silnym zaburzeniem emocjonalnym sprawcy. Najczęstszą przyczyną jej wystąpienia jest niemoralne i obraźliwe podejście do rodziny osoby, która popełniła przestępstwo. Tutaj największy wpływ ma sytuacja, w której doszło do przestępstwa. Podniecenie utrudnia rozsądne myślenie i często nie rozumie, co robi. To tłumaczy złagodzenie kary, jeśli przestępstwo zostało popełnione z zamiarem umyślnym.
Rodzaje zamiaru na stopień pewności
Pewna intencja różni się tym, że sprawca wyraźnie rozumie wszystkie jakościowe i ilościowe wskaźniki szkody, które pojawią się, gdy czyn zostanie popełniony. Ponadto, z pewnym zamiarem, sprawca rozumie, do jakich konsekwencji doprowadzi to przestępstwo, życzy sobie ich wystąpienia lub świadomie na to pozwala.
Niepewne zamiary wyróżniają się tym, że przestępca rozumie i zdaje sobie sprawę, że przestępstwo jest niebezpieczne dla społeczeństwa, ale nie interesuje go wielkość wyrządzonej szkody. Na tej podstawie można zauważyć, że w umyśle przestępcy nie ma definicji wyraźnych konsekwencji. W takich przypadkach czyn kwalifikuje się na podstawie wyrządzonej szkody i szkody. Na przykład chuligani złapali studenta i brutalnie go pobili, w wyniku czego ofiara zmarła. Przestępcy rozumieli, że spowodują uszczerbek na zdrowiu, ale nie rozumieli, jak poważne będą szkody. W tym konkretnym przypadku czyn kwalifikuje się jako morderstwo.
Alternatywną intencją jest to, że sprawca przewiduje w przybliżeniu jednakowe prawdopodobieństwo kilku konsekwencji. Zakwalifikowane takie akty w rzeczywistej treści. Na przykład podczas strzelania z pistoletu na średnim dystansie możliwe są dwa skutki: śmierć lub poważne obrażenia ciała. W związku z tym przestępstwo należy ustalić na podstawie rzeczywistych konsekwencji.
Wniosek
Intencja jest jedną z dwóch form winy istniejących w naszym kraju. Druga forma to zaniedbanie. W wyniku rozważenia istoty intencji można zauważyć, że istnieje podział na dwa typy - bezpośredni i pośredni.
Intencja jest raczej ważną częścią prawa karnego, ponieważ jest formą winy. I jest uważany za integralną część subiektywnej strony przestępstwa. Określając rodzaj zamiaru, eksperci ustalają zaangażowanie danej osoby w popełnienie przestępstwa, a także określają jego winę.
Jednocześnie, ustalając winę przy pomocy takiej lub innej intencjonalnej formy, przestrzegają jednej z najważniejszych zasad Kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej - dana osoba podlega karze za te społecznie niebezpieczne działania, w odniesieniu do których ustalono jej winę. Ponadto wykonywany jest jeden z głównych przepisów konstytucyjnych dotyczących praw i wolności obywatela - każda osoba oskarżona o popełnienie przestępstwa jest uważana za niewinną, dopóki nie zostanie uznana za winną w sposób określony przez ustawodawstwo Federacji Rosyjskiej.
Formę i rodzaj zamiaru należy każdorazowo określać indywidualnie, ponieważ należy wziąć pod uwagę wszystkie możliwe okoliczności popełnionego przestępstwa. Co więcej, nawet najmniejszy błąd w tej sprawie nie może być uzasadniony, dochodzenie powinno być prowadzone w sposób jasny i bezproblemowy.
Rodzaje intencji i zaniedbania jako formy winy są bardzo ważne dla prawa karnego zarówno w sensie teoretycznym, jak i praktycznym. Kwalifikacja przestępstwa, poziom publicznego niebezpieczeństwa, a także wybrany środek kary bezpośrednio zależą od form winy. Zatem rodzaje zamiarów są głównym elementem przy określaniu okoliczności przestępstwa.